WWE 2K16 voor Xbox One mag dan wel de grootste selectie aan supersterren hebben in de geschiedenis van WWE-games, maar kwantiteit staat niet altijd gelijk aan kwaliteit. Als doorgewinterde retrogamer bevond ik mezelf in tweestrijd tijdens het spelen van deze nieuwste versie. Aan de ene kant is het onmiskenbaar indrukwekkend dat er zoveel speelbare personages zijn, waaronder favorieten als Stone Cold Steve Austin en Seth Rollins. Maar wanneer je dieper in het spel duikt, ontdek je al snel enkele opvallende gebreken die voorkomen dat het zijn volledige potentieel waarmaakt.
Een aspect dat meteen een nostalgisch gevoel bij me opriep, was het feit dat legendarische WWE Hall of Famers en oudgedienden uit verschillende tijdperken zijn opgenomen. Het is een traktatie voor elke langdurige fan om klassieke supersterren tegenover hun hedendaagse tegenhangers te kunnen plaatsen. Het oog voor detail bij het recreëren van de kenmerkende moves en outfits van deze legendes verdient lof en roept een gevoel van nostalgie op dat doet denken aan de magie van klassieke worstelgames.
Helaas is de aantrekkingskracht van nostalgie slechts van beperkte duur voor WWE 2K16. Ondanks enkele verbeteringen ten opzichte van zijn voorganger, blijven de gameplay-mechanismen kampen met logge bediening en frustrerende glitches. Moves sluiten vaak niet goed aan of zien er visueel verkeerd uit, wat het spelplezier ontneemt dat essentieel is in een worstelgame. Dit gebrek aan afwerking maakt dat elke wedstrijd meer aanvoelt als een karwei dan als een opwindend gevecht.
Hoewel de graphics visueel aantrekkelijk zijn, kunnen ze de tekortkomingen van het spel niet volledig compenseren. De personagemodellen zijn gedetailleerd en levensecht en vangen de essentie van elke WWE-superster. Echter, het gebrek aan innovatie bij het presenteren van het in-ring actie is een gemiste kans. Het spel slaagt er niet in om de elektrische sfeer van een live WWE-evenement te creëren, waardoor de wedstrijden statisch aanvoelen en het ontbreekt aan de opwinding die je zou verwachten van een professionele worstelgame.
Hoewel WWE 2K16 op veel gebieden tekortschiet, is er één goedmakende factor: de diverse selectie aan wedstrijdtypen en spelmodi. Van klassieke één-op-één wedstrijden tot de chaotische Royal Rumble, er zijn genoeg opties om spelers betrokken te houden. De toevoeging van een carrièremodus, waarin spelers hun eigen worstelaar naar roem kunnen leiden, voegt een extra laag diepgang toe aan de algehele ervaring. Het herinnert ons aan de creatieve vrijheid en persoonlijke betrokkenheid die retro worstelgames zo gedenkwaardig maakten.
Al met al biedt WWE 2K16 voor Xbox One een uitgebreide selectie aan worstelaars en een reis naar het verleden dankzij de aanwezigheid van WWE-legendes. Echter, de teleurstellende gameplay-mechanismen en het gebrek aan innovatie voorkomen dat het de geest van klassieke worstelgames echt vat. Hoewel de verschillende wedstrijdtypen en de carrièremodus enige diepgang toevoegen, is het niet genoeg om de algehele ervaring te redden. Als enthousiaste retrogamingjournalist kan ik niet anders dan concluderen dat WWE 2K16 de plank misslaat en me doet verlangen naar de nostalgie van worsteljuweeltjes uit vroeger tijden.
