Mighty No. 9, een side-scrolling actiespel voor Xbox One, probeert de essentie van geliefde 8- en 16-bit klassiekers te vangen en deze te combineren met moderne technologie en fan-suggesties. Het speelt zich af in een wereld waarin gemechaniseerde wezens gek zijn geworden door een computervirus. Spelers nemen de controle over Beck, de enige onbesmette robot in een reeks krachtige machines.
Het spel biedt zes levels, met de mogelijkheid om meer levels te ontgrendelen via stretch doelen, en stelt spelers in staat om ze in willekeurige volgorde aan te pakken. Als Beck moet je gebruik maken van verschillende wapens en vaardigheden die je hebt gestolen van je mede Mighty Number robots om ze te verslaan en uiteindelijk de bron van het kwaad op de planeet te confronteren. Het is een klassiek verhaal van goed tegen kwaad met een nostalgische twist.
Helaas, ondanks het veelbelovende uitgangspunt, valt Mighty No. 9 tekort in de uitvoering. Terwijl het probeert de magie van retro gaming terug te brengen, slaagt het er niet in om op meerdere niveaus te leveren. De visuele presentatie, die wordt aangeprezen als gemoderniseerde versies van klassieke graphics, voelt uiteindelijk inspiratieloos en saai aan. De personageontwerpen missen de charme en creativiteit die vintage games zo memorabel maakten.
Bovendien ontbreekt het de gameplay zelf aan de vloeiendheid en precisie die te vinden is in de klassieke titels die het probeert na te bootsen. De besturing voelt soms log en onresponsief aan, wat leidt tot frustrerende en vervelende gameplay-momenten. Het plezier van het navigeren door uitdagende levels en het voeren van bevredigende gevechten wordt overschaduwd door deze technische problemen.
Een aspect dat wel een nostalgisch gevoel weet op te roepen, is de mogelijkheid om levels in willekeurige volgorde aan te pakken. Deze niet-lineaire benadering doet denken aan de flexibiliteit die in eerdere spellen te vinden was, waardoor spelers hun ervaring naar eigen voorkeur kunnen aanpassen. Dit voegt een laag strategisch denken en herspeelbaarheid toe, wat lovenswaardig is.
Echter, de teleurstellende uitvoering van het spel als geheel overschaduwt dit positieve aspect. Het wordt moeilijk om jezelf volledig onder te dompelen in een ervaring die niet aan zijn potentieel voldoet. De teleurstelling komt voort uit niet nagekomen beloftes en onvervulde verwachtingen, waardoor spelers terugverlangen naar de spellen die Mighty No. 9 in de eerste plaats hebben geïnspireerd.
Samenvattend slaagt Mighty No. 9 er niet in de essentie van klassieke retro gaming vast te leggen waar veel liefhebbers naar verlangen. Hoewel het een frisse twist aan het genre brengt en enkele nostalgische elementen biedt, voorkomen de teleurstellende visuele presentatie, logge besturing en algehele teleurstellende uitvoering dat het een werkelijk bevredigende ervaring biedt. Als doorgewinterde retro gaming-liefhebber is het ontmoedigend om te zien dat een spel met zoveel potentieel niet aan de verwachtingen voldoet. Mighty No. 9 krijgt een beoordeling van 2 van de 10.
