Mario & Sonic op de Olympische Spelen Londen 2012 voor de Wii biedt fans van beide iconische gaming franchises de kans om deel te nemen aan meer dan 50 Olympische evenementen. Hoewel het spel een nieuwe dimensie toevoegt aan het geliefde Mario & Sonic universum, schiet het helaas tekort op enkele belangrijke punten die voorkomen dat het grootsheid bereikt.
Een opvallende aspect is de mogelijkheid om het spel in 3D te spelen zonder bril. Deze functie voegt een niveau van onderdompeling en diepte toe aan het spel, wat doet denken aan klassieke titels uit het verleden. Het is een knipoog naar de nostalgie waar retro gamers naar verlangen, en het is een welkome toevoeging aan de algehele ervaring.
De verscheidenheid aan evenementen is zeker een hoogtepunt, waarbij spelers een overvloed aan opties krijgen om hun vaardigheden te testen en te strijden voor de felbegeerde gouden medaille. Van traditionele evenementen zoals atletiek tot meer unieke aanbiedingen zoals boogschieten en trampolinespringen, er is voor elk wat wils. Het getuigt van de diepte en breedte van het spel, waarbij spelers voldoende mogelijkheden krijgen om deel te nemen aan spannende competities.
Helaas laat het spel steken vallen op het gebied van de besturingssystemen. Hoewel de unieke besturingsschema's bedoeld waren om opwinding en innovatie naar de gameplay te brengen, voelen ze vaak log en onnauwkeurig aan. Het gebrek aan responsiviteit en nauwkeurigheid kan frustrerend zijn en leidt tot een minder dan optimale game-ervaring. Dit is met name teleurstellend voor doorgewinterde retro gamers die gewend zijn aan de precieze besturing van klassieke titels.
Bovendien hadden de graphics en de algehele presentatie van het spel beter uitgevoerd kunnen worden. Hoewel de 3D visuals enige flair toevoegen, voelt de algehele kwaliteit van de graphics gedateerd aan en maakt het geen optimaal gebruik van de mogelijkheden van de Wii-console. Dit gebrek aan polish doet afbreuk aan het nostalgische gevoel dat het spel wilt oproepen, waardoor spelers verlangen naar de verfijndere esthetiek van klassieke titels.
Kortom, Mario & Sonic op de Olympische Spelen Londen 2012 voor de Wii biedt een redelijke selectie van evenementen en een knipoog naar de nostalgie van klassiek gamen. Echter, de matige besturingssystemen en de gedateerde graphics voorkomen dat het zijn volledige potentieel bereikt. Hoewel fans van de Mario en Sonic franchises wellicht enig plezier kunnen beleven aan dit spel, komt het niet in de buurt van de magie en opwinding van zijn voorgangers.
