Agatha Christie: En toen waren er geen for Wii is een klassiek moordmysterie spel dat het iconische verhaal tot leven brengt. Het spel blijft trouw aan het oorspronkelijke concept van de roman, maar voegt ook nieuwe plotwendingen toe om spelers betrokken te houden. Fans van Agatha Christie en nieuwkomers in het genre kunnen allemaal uitkijken naar onverwachte wendingen en een spannende sfeer.
Het spel speelt zich af op Eiland Schipbreuk, waar 10 mensen met duistere geheimen en verborgen angsten worden uitgenodigd door een mysterieuze gastheer die nooit arriveert. Afgesloten van de buitenwereld worden de gasten gedwongen om hun verleden onder ogen te zien terwijl ze één voor één worden opgejaagd. Als de speler de rol aanneemt van het 11e personage, een bootman die gevangen raakt op het eiland, moeten ze de motieven achter de moorden ontrafelen en de identiteit van de moordenaar onthullen om zichzelf en de overgebleven gasten te redden.
Het gameplay in Agatha Christie: En toen waren er geen is een eerbetoon aan klassieke point-and-click avonturenspellen. Spelers moeten het eiland verkennen, aanwijzingen zoeken, puzzels oplossen en verdachten ondervragen om verder te komen in het spel. De besturing is intuïtief en gemakkelijk te begrijpen, waardoor spelers zich volledig kunnen onderdompelen in het onderzoek.
Eén aspect dat een nostalgisch gevoel aan het spel toevoegt, is de retro-geïnspireerde visuele stijl. De graphics vangen de sfeer van een vintage moordmysterie, met donkere en sfeervolle omgevingen die de spanning en suspense versterken. De personageontwerpen zijn gedetailleerd en goed gemaakt, waardoor de diverse cast van verdachten tot leven komt.
Echter, ondanks zijn intrigerende uitgangspunt en nostalgische aantrekkingskracht, schiet Agatha Christie: En toen waren er geen op een paar punten tekort. Het gameplay kan soms repetitief aanvoelen, met veel nadruk op het zoeken naar objecten en teruglopen. De puzzels kunnen ook frustrerend obscuur worden, waardoor spelers sterk afhankelijk zijn van trial and error.
Bovendien ontbreekt het de game over het algemeen aan verfijning. Het stemacteren, hoewel redelijk, kan inconsistent zijn en af en toe vlak klinken. Ook kunnen de personage-animaties stijf en robotachtig zijn, wat afbreuk doet aan de beleving van het verhaal.
In conclusie is Agatha Christie: En toen waren er geen voor Wii een lovenswaardige poging om de geliefde moordmysterie-roman te adapteren. Het vangt succesvol de essentie van het bronmateriaal en levert een meeslepend verhaal. Echter schiet het tekort qua gameplay-verbetering en uitvoering, wat sommige spelers kan weerhouden om volledig van de ervaring te genieten. Met een mix van waardering en kritiek verdient dit spel een waardering van 3.5/10.
