Hyperdimension Neptunia Re;Birth2: Sisters Generation voor de PlayStation VITA is een spel dat probeert de geest van klassieke games vast te leggen en te combineren met moderne, speelse charme. Als doorgewinterde retro gamer is het altijd verfrissend om een spel te zien dat eer betuigt aan de games van vroeger, maar helaas schiet dit spel hierin tekort.
Een aspect van Hyperdimension Neptunia Re;Birth2 dat wel een gevoel van nostalgie oproept, is de pixelkunststijl. De kleurrijke, levendige graphics doen denken aan de tijd van de Super Nintendo en Sega Genesis, en het is duidelijk dat de ontwikkelaars veel liefde en zorg hebben besteed aan het creëren van aantrekkelijke personageontwerpen. De pixelkunst is scherp en gedetailleerd, en er zijn tal van kleine details die de wereld tot leven brengen.
Het spelplezier daarentegen begint al snel af te brokkelen. Hoewel er zeker elementen van klassieke RPG's aanwezig zijn, zoals beurtelings vechten en een partysysteem, laat de uitvoering veel te wensen over. Het gevecht voelt traag en inspiratieloos aan, met weinig strategische diepgang of variatie. Het wordt al snel repetitief en eentonig, wat jammer is gezien het potentieel voor boeiend gameplay dat het genre biedt.
Een van de verkooppunten van het spel is de mogelijkheid om een groep personages te rekruteren en aan te passen, die elk een andere gameconsole vertegenwoordigen. Dit concept is ongetwijfeld charmant en tovert een glimlach op het gezicht van elke retro gaming enthousiasteling. Maar de uitvoering valt opnieuw tegen. De personages zelf missen diepgang en ontwikkeling, en hun interacties voelen vaak geforceerd of clichématig aan. Het is een gemiste kans om een memorabele en innemende groep personages te creëren die het spel boven het teleurstellende gameplayniveau hadden kunnen tillen.
Het verhaal is nog een aspect dat niet voldoet aan zijn potentieel. Hoewel het duidelijk is dat de schrijvers hebben geprobeerd het spel met humor en charme te vullen, blijft de dialoog vaak plat, met veel gebruik van uitgekauwde tropen en voorspelbare grappen. Het plot zelf is ingewikkeld en moeilijk te volgen, waardoor het moeilijk is om echt betrokken te raken bij de wereld en lore van het spel.
Wat betreft het geluidsontwerp, slaagt Hyperdimension Neptunia Re;Birth2 erin juist te klinken. De soundtrack zit boordevol pakkende, levendige deuntjes die perfect passen bij de energieke en luchtige sfeer van het spel. Ook de geluidseffecten zijn goed gedaan en voegen een extra laag van onderdompeling toe aan de gameplay-ervaring.
Al met al is Hyperdimension Neptunia Re;Birth2: Sisters Generation voor de PlayStation VITA een spel dat het potentieel had om een charmante hommage aan klassieke RPG's te zijn, maar tekortschiet op verschillende belangrijke gebieden. Hoewel de pixelkunst en het geluidsontwerp een gevoel van nostalgie oproepen, ontbreken er diepgang in het spelplezier, personageontwikkeling en verhaal. Het is een titel die misschien aantrekkelijk is voor fervente fans van het genre of mensen die op zoek zijn naar een casual game-ervaring, maar voor veeleisende retro gamers kan het een bevredigende en meeslepende ervaring niet bieden.
