Don't Knock Twice voor de PlayStation 4 is een first-person VR horror game die duikt in de wereld van stedelijke legendes en bovennatuurlijke terreur. Als ervaren retro gamer, was ik enthousiast om me in dit spel te verdiepen en te zien of het dezelfde sfeer kon oproepen als klassieke horror titels. Helaas, hoewel het zijn momenten heeft, slaagt Don't Knock Twice er niet in om een echt angstaanjagende ervaring te bieden.
Eén aspect van het spel dat me meteen opviel was het visuele design. Met zijn duistere en griezelige sfeer deed het me steeds denken aan de klassieke horror games van weleer. De slecht verlichte gangen en enge omgevingen zorgden voor dat nostalgische gevoel, waardoor ik me weer even waande in de tijd van het verkennen van spookhuizen en het bevechten van bovennatuurlijke wezens. Het is duidelijk dat de ontwikkelaars bij Wales Interactive Ltd. probeerden om die charme van retro gaming te vangen, en op veel manieren is ze dat gelukt.
Waar Don't Knock Twice echter tekort schiet, is op het gebied van gameplay en schrikeffecten. Hoewel het spel met zijn intrigerende urban legend verhaallijn de toon zet voor een huiveringwekkende ervaring, valt de uitvoering tegen. De schrikeffecten zijn voorspelbaar en maken vaak gebruik van goedkope jump scares in plaats van het opbouwen van een oprecht gespannen sfeer. Als doorgewinterde retro gaming journalist verlangde ik naar de psychologische terreur en slimme schrikeffecten die klassiekers als Silent Hill en Resident Evil zo memorabel maakten. Helaas slaagt Don't Knock Twice er niet in om die hoogtepunten te bereiken.
Aan de positieve kant heeft het verhaal van Don't Knock Twice wel zijn momenten. Het verhaal draait om een schuldgevoelige moeder die haar vervreemde dochter probeert te redden uit de klauwen van een wraakzuchtige heks. Het gebruik van urban legendes voegt diepgang toe aan het verhaal en hield me geboeid tijdens het spelen. Het verkennen van het spookhuis en de waarheid achter de angstaanjagende heks ontdekken was een intrigerende reis, zelfs als de schrikeffecten zelf tekortschoten.
Wat betreft de technische uitvoering doet Don't Knock Twice het redelijk goed. De VR mogelijkheden van het spel voegen een meeslepend element toe, waardoor spelers echt het idee krijgen dat ze deel uitmaken van de horror. De besturing is responsief en de graphics, hoewel niet baanbrekend, doen hun werk om een geloofwaardige en sfeervolle omgeving te creëren. Het is duidelijk dat Wales Interactive Ltd. moeite heeft gedaan om een soepele en visueel aantrekkelijke ervaring voor spelers te garanderen.
Concluderend kan gesteld worden dat hoewel Don't Knock Twice voor de PlayStation 4 probeert om de nostalgische sfeer van klassieke horror games vast te leggen, het uiteindelijk tekortschiet in het bieden van een echt intrigerende en angstaanjagende ervaring. Hoewel het visuele design en het verhaal elementen hebben die doen denken aan het gouden tijdperk van horror gaming, slagen de gameplay en de schrikeffecten er niet in om hetzelfde gevoel van angst en ongemak op te roepen. Als je een hardcore retro gaming liefhebber bent die op zoek is naar een echt memorabele horror ervaring, kun je mogelijk beter elders kijken. Echter, als je een casual horror fan bent die op zoek is naar een redelijke VR ervaring, zou Don't Knock Twice wel een paar vermakelijke uurtjes kunnen opleveren.
