Als doorgewinterde retrogamer dook ik met een mix van enthousiasme en zorgvuldigheid in Hyperdevotion Noire: Goddess Black Heart voor de pc. Ontwikkeld door Sting en uitgegeven door Idea Factory, had dit spel het potentieel om de nostalgie van klassieke games vast te leggen terwijl het een frisse en boeiende ervaring bood. Na voldoende tijd te hebben besteed aan het verkennen van de wereld van Gamarket en zijn charismatische personages, moet ik echter toegeven dat mijn enthousiasme afnam, wat resulteerde in een teleurstellende beoordeling van 3,5 van de 10.
Het concept van Hyperdevotion Noire: Goddess Black Heart beloofde veel: Noire, de belichaming van de leiderschap van Lastation, streefde ernaar Gamarket onder haar regering te verenigen. Echter, er doet zich een onvoorziene hindernis voor wanneer de bron van de krachten van de CPUs, de Shares, plotseling wordt verbroken. In een poging om hun chaotische wereld te redden, vormen de CPUs een alliantie en zijn vastbesloten om Gamarket onder één, verenigde vlag te brengen. Helaas, ondanks het potentieel voor een boeiend en complex verhaal, valt de uitvoering tegen.
Een aspect dat aanvankelijk mijn aandacht trok, was de artstijl van Hyperdevotion Noire: Goddess Black Heart. Met zijn levendige en kleurrijke visuals die doen denken aan retro games, slaagde de esthetiek erin een gevoel van nostalgie op te roepen. Van de gedetailleerde personageontwerpen tot de charmant gepixeleerde omgevingen, het was een genot om te zien hoe de makers eer betoonden aan klassiek gamen.
Echter, het gameplay zelf ontbrak aan de diepgang en complexiteit die men zou hopen te vinden in een retro-geïnspireerde titel. Het vechtsysteem, hoewel aanvankelijk meeslepend, werd al snel repetitief en miste strategische diepgang. Het beperkte scala aan vaardigheden van personages en het gebrek aan betekenisvolle progressiemechanismen belemmerden het algehele spelplezier. Het was ontmoedigend om zoveel potentieel voor spannende gevechten verspild te zien worden door repetitieve en oppervlakkige gameplaymechanismen.
Bovendien was de karakterisering in Hyperdevotion Noire: Goddess Black Heart ook een wisselend succes. Hoewel elke CPU zijn eigen unieke persoonlijkheidskenmerken en achtergrondverhaal had, voelde de ontwikkeling oppervlakkig en onvoldoende uitgewerkt. De dialogen waren af en toe geestig en amusant, maar vielen te vaak in bekende clichés en misten de diepgang die nodig was om de personages echt memorabel te maken. Het is een gemiste kans om een levendige en diverse cast van personages te creëren waar spelers echt in geïnvesteerd kunnen raken.
Al met al weet Hyperdevotion Noire: Goddess Black Heart voor pc niet te voldoen aan zijn potentieel als een retro-geïnspireerde game-ervaring. Hoewel de artstijl met succes nostalgie oproept, ontbreekt het de gameplay aan diepgang en wordt het snel repetitief. Ook de karakterontwikkeling en het verhaal voldoen niet aan de verwachtingen, waardoor spelers meer willen. Als doorgewinterde retrogamer is het ontmoedigend om zoveel belofte onvervuld te zien blijven. Hoewel het spel misschien enige aantrekkingskracht heeft voor hardcore fans van de serie of degenen die op zoek zijn naar een nostalgische artstijl, is het uiteindelijk een teleurstellende en vergetelijke ervaring.
