Bionic Commando, het langverwachte vervolg op de geliefde originele NES-game uit 1988, brengt de iconische hoofdpersoon Nathan Rad Spencer terug met zijn bionische verbeteringen. Helaas is de tijd niet vriendelijk geweest voor onze held. Bedrogen door de overheid waarvoor hij ooit vocht, wordt Spencer ten onrechte ter dood veroordeeld voor misdaden die hij niet heeft begaan.
Het spel speelt zich af in Ascension City, dat is verwoest door een terroristische aanslag met een krachtig experimenteel wapen. Als gevolg hiervan is de stad veranderd in puin, is de bevolking uitgeroeid en staat het luchtafweersysteem onder controle van de terroristen. In deze hopeloze situatie is er nog maar één sprankje hoop: een gedurfde aanval door een Bionic Commando.
Met een mix van nostalgie en anticipatie zullen fans van het originele spel zich aangetrokken voelen tot dit vervolg. De terugkeer van Spencer en zijn bionische arm roept een gevoel van herkenning op en brengt fijne herinneringen terug aan de klassieke gameplay-mechanica die de serie zo geliefd maakte.
Desondanks schiet Bionic Commando voor PC, ontwikkeld door GRIN en uitgegeven door Capcom, op bepaalde gebieden tekort. De algehele uitvoering laat veel te wensen over, met een overvloed aan technische problemen en matige graphics die niet de essentie van zijn retro-roots weten vast te leggen. Het is jammer, gezien het potentieel dat dit spel had om een ware ode aan zijn voorganger te worden.
De gameplay, hoewel veelbelovend in theorie, slaagt er niet in hetzelfde niveau van opwinding en betrokkenheid te bieden als zijn voorganger. De besturing kan soms haperend en traag zijn, wat het verloop van de gevechten en het bewegen hindert. Dit is een teleurstellend vertrek van de nauwkeurige en strakke besturing die zo kenmerkend was voor het originele spel.
Bovendien voelt het leveldesign inspiratieloos aan en ontbreekt het aan de slimheid en diepgang die het originele Bionic Commando zo bevredigend maakten om doorheen te navigeren. De missies worden repetitief en bieden niet de variëteit die nodig is om spelers gedurende het hele spel betrokken te houden.
Ondanks zijn gebreken heeft Bionic Commando wel enkele positieve punten. Het verhaal, hoewel niet baanbrekend, biedt een boeiende vertelling die spelers geïnvesteerd houdt in Spencer's reis en zijn zoektocht naar verlossing. Daarnaast weet de soundtrack, gecomponeerd door Simon Viklund, de essentie van de muziek van het originele spel te vatten en er een moderne touch aan toe te voegen.
Concluderend kan gesteld worden dat Bionic Commando voor PC er niet in slaagt de magie van zijn voorganger vast te leggen, maar het biedt nog steeds een dosis nostalgie voor fans van het originele spel. Hoewel de technische problemen en matige graphics de ervaring naar beneden halen, helpen het boeiende verhaal en de gedenkwaardige soundtrack enig plezier te redden. Uiteindelijk weet het echter niet aan de torenhoge verwachtingen van zijn voorganger te voldoen.
