The Legend of Spyro: The Eternal Night voor de Nintendo DS is een vervolg op de spannende en enerverende gameplay die geïntroduceerd werd in zijn voorganger, The Legend of Spyro: A New Beginning. Dit spel bouwt voort op de fundamenten die gelegd zijn in het vorige deel, en voegt nieuwe krachten en moves toe aan Spyro's arsenaal.
Een van de opvallende kenmerken van The Eternal Night is de toevoeging van vier nieuwe verbeterbare Adem Aanvallen, elk corresponderend met een ander element. Van de IJs Bomb tot de Elektrische Orb, spelers hebben een breed scala aan vernietigende opties om mee te experimenteren. Naast deze nieuwe adem aanvallen zijn er ook vier elementaire melee moves, zoals de Komeet Dash en de Aardbeving, die diepgang en diversiteit toevoegen aan Spyro's vechtvaardigheden.
Naast de uitgebreide gevechtsmechanismen introduceert The Eternal Night een nieuwe functie genaamd Drakentijd. Met deze geavanceerde move kunnen spelers de tijd manipuleren, waardoor ze aanvallen kunnen ontwijken, vijanden kunnen ontwijken en tijdgebonden puzzels kunnen oplossen. Deze innovatieve toevoeging geeft een unieke draai aan de gameplay en voegt een extra laag complexiteit toe aan de algehele ervaring.
Helaas schiet The Legend of Spyro: The Eternal Night op verschillende gebieden tekort. De graphics van het spel, hoewel voldoende voor de DS-hardware, missen de glans en verfijning van andere titels uit die tijd. Daarnaast kunnen de controls soms onnauwkeurig aanvoelen, wat resulteert in frustrerende momenten die afdoen aan het plezier.
Bovendien missen de bazengevechten in het spel, ondanks hun aankondiging als explosief en monsterlijk, vaak de diepgang en uitdaging die te vinden zijn in klassieke spellen in dit genre. De ontmoetingen, hoewel visueel indrukwekkend, komen vaak neer op repetitief knoppen rammen in plaats van strategische en vaardige gameplay.
Al met al heeft The Legend of Spyro: The Eternal Night op de Nintendo DS enkele opmerkelijke kenmerken die aansluiten bij de nostalgie van retro gamers. De nieuwe krachten, uitgebreid arsenaal aan gevechtsvaardigheden en de toevoeging van Drakentijd brengen een welkome frisheid in de ervaring. Toch wordt het spel tegengewerkt door matige graphics, onnauwkeurige controls en oppervlakkige bazengevechten. Hoewel het geen titel is die herinnerd zal worden als uitblinkend in het genre, kan het nog steeds aantrekkelijk zijn voor fans van de Spyro-serie of voor degenen die behoefte hebben aan een dosis nostalgisch gamen.
