Als doorgewinterde liefhebber van retro-gaming biedt Metal Slug 7 voor de Nintendo DS een mix van nostalgische charme en teleurstellende uitvoering. Ontwikkeld door SNK Playmore en uitgegeven door Ignition Entertainment, probeert deze game de klassieke Metal Slug-serie nieuw leven in te blazen voor de handheld console. Terwijl het geliefde personages zoals Marco, Tarma, Eri, Fiolina, Clark en Ralph terugbrengt, slaagt het er niet in de magie van zijn voorgangers vast te leggen.
Een aspect waarin Metal Slug 7 slaagt, is het leveren van de vertrouwde pixelgraphics die spelers terugvoeren naar het gouden tijdperk van arcade-gaming. De aandacht voor detail in de nieuwe missies is prijzenswaardig en biedt spelers visueel aantrekkelijke omgevingen die teruggrijpen naar de gloriedagen van side-scrolling shooters. Het is geruststellend om de klassieke Metal Slug-kunststijl trouw gerecreëerd te zien op de Nintendo DS.
Bovendien introduceert Metal Slug 7 een reeks nieuwe wapens die een verfrissende draai geven aan de gameplay. Van vlammenwerpers tot zoekraketten, spelers hebben een arsenaal aan vernietiging tot hun beschikking. De sensatie van het ontdekken en gebruiken van deze wapens doet denken aan de vreugde die te vinden is in klassieke games uit het verleden. Bovendien verbetert de toevoeging van nieuwe Slugs (de iconische voertuigen in de Metal Slug-serie) de gameplay-ervaring en biedt het spelers een leuke verscheidenheid aan manieren om vijanden te vernietigen.
Waar Metal Slug 7 tekortschiet, is echter de uitvoering van deze nostalgische elementen. De game mist de strakke controls en precieze mechanica die zijn voorgangers zo geliefd maakten. Het manoeuvreren van je personage voelt traag en onnauwkeurig aan, en dit doet afbreuk aan de snelle actie waar Metal Slug om bekend staat. Het plezier van het neerschieten van golven vijanden wordt belemmerd door logge bewegingen, wat leidt tot frustratie en verminderd plezier.
Bovendien weten de zeven missies in Metal Slug 7 niet hetzelfde niveau van diepgang en opwinding vast te leggen als die in eerdere delen. Ondanks de belofte van nieuwe locaties, zoals Garbage Island en de Fortress of Ruins, voelt het levelontwerp repetitief en inspiratieloos aan. Dit gebrek aan creativiteit in het missieontwerp onderdrukt verder de algehele ervaring, waardoor spelers verlangen naar de gedenkwaardige en gevarieerde levels uit het verleden van Metal Slug.
Wat betreft de herspeelbaarheid probeert Metal Slug 7 de zaken op te peppen met nieuwe gameplay-modi. Deze modi ontbreken echter het uithoudingsvermogen en verslavende karakter van hun voorgangers. Het potentieel voor langere speelduur en betrokkenheid wordt belemmerd door de fundamentele gebreken van het spel, waardoor het moeilijk is voor spelers om te rechtvaardigen om de ervaring opnieuw te beleven.
Over het algemeen slaagt Metal Slug 7 voor de Nintendo DS er niet in om de magie vast te leggen die de originele serie zo geliefd maakte. Hoewel de game met zijn pixelart een gevoel van nostalgie oproept en nieuwe elementen aan de serie introduceert, teleurstelt het uiteindelijk met zijn logge controls, repetitieve levelontwerp en zwakke gameplay-modi. Die-hard Metal Slug-fans kunnen enig plezier vinden in het herbezoeken van deze titel, maar nieuwkomers in de serie kunnen beter de eerdere delen verkennen die het franchise hebben gedefinieerd.
