Hysteria Hospital: Emergency Ward is een spel dat probeert de hectische en chaotische sfeer van een druk ziekenhuis vast te leggen. Met meerdere levels om doorheen te navigeren, nemen spelers de rol aan van een mannelijke of vrouwelijke verpleegkundige, belast met de behandeling van diverse wanhopige patiënten en het voldoen aan de eisen van veeleisende artsen.
Een van de sterke punten van het spel is de humor en de luchtige benadering van de medische aandoeningen die worden gepresenteerd. Elke patiënt heeft een grappige aandoening die behandeling vereist met behulp van een scala aan geavanceerde machines, variërend van eenvoudige röntgenfoto's tot stoomtherapie. De toevoeging van de De-Stress machine voegt een komische touch toe aan het spel en houdt de boel vermakelijk.
Het spel heeft zeven verschillende afdelingen om te beheren, beginnend bij een kleine kliniek in Maryville en eindigend bij het uitdagendere New York Central Hospital. Met meer dan 60 levels om te voltooien, inclusief een Endless-modus die de moeilijkheid verhoogt, is er genoeg content om spelers bezig te houden.
Ondanks zijn nostalgische aantrekkingskracht en komische elementen schiet Hysteria Hospital: Emergency Ward op verschillende gebieden tekort. Het gameplay-gebeuren kan snel eentonig en saai worden, met weinig variatie in de taken en doelstellingen. De tijdsbeperkingen voor spelers kunnen ook leiden tot frustratie en een gevoel van gehaaste besluitvorming.
Visueel gezien zijn de graphics van het spel degelijk, maar missen ze de afwerking en details die men zou verwachten van een Nintendo DS-titel. De besturing, hoewel functioneel, kan soms onnauwkeurig zijn, wat leidt tot frustrerende momenten waarop de bedoelde acties niet goed vertaald worden.
Over het algemeen is Hysteria Hospital: Emergency Ward een gemengde ervaring. Hoewel het aantrekkelijk kan zijn voor degenen die een luchtige en nostalgische game-ervaring zoeken, schiet het tekort op het gebied van variatie in gameplay en algehele afwerking. Fans van retro-gaming kunnen wellicht wat genieten van de humoristische premisse en klassieke uitstraling, maar het slaagt er uiteindelijk niet in om zijn potentieel waar te maken.
