Call of Duty: World at War op de Nintendo DS is een ambitieuze poging om de meeslepende ervaring van de Tweede Wereldoorlog naar handheld gaming te brengen. Ontwikkeld door n-Space en gebruikmakend van de Call of Duty 4: Modern Warfare-engine, probeert het spel de grenzen van het platform te verleggen. Helaas schiet het op verschillende gebieden tekort en verdient het een rating van 4/10.
Een van de hoogtepunten van het spel is de toevoeging van coöperatieve gameplay, een functie die een frisse kijk geeft op de vertrouwde Call of Duty-formule. Spelers kunnen samenwerken met vrienden, zowel lokaal als online, wat zorgt voor meer kameraadschap en tactische uitvoering. Het vermogen om via de coöp-campagne rangen te behalen en bonussen vrij te spelen in competitieve multiplayer zorgt voor herspeelbaarheid en een gevoel van vooruitgang.
Hoewel de toevoeging van coöperatief spel een welkome toevoeging is, is de algehele ervaring van Call of Duty: World at War op de Nintendo DS verre van perfect. De beperkingen van de hardware worden duidelijk zichtbaar, waarbij het spel moeite heeft om dezelfde intensiteit en onderdompeling te bieden als zijn console-tegenhangers.
De graphics, hoewel redelijk voor een handheld spel, zijn teleurstellend in vergelijking met het grootschalige van de console-versies. De beelden missen detail en de algehele presentatie voelt gedateerd aan. Dit kan het moeilijk maken om volledig op te gaan in de grimmige sfeer van WOII-gevechten.
Ook de besturing vormt een uitdaging. De kleine knoppen en beperkte bedieningsopties van de Nintendo DS maken het moeilijk om precieze bewegingen en manoeuvres uit te voeren. Dit kan leiden tot frustrerende momenten tijdens intense vuurgevechten, waarbij nauwkeurigheid en snelle reflexen essentieel zijn.
Bovendien voelt het spel zelf vaak repetitief en mat aan. De missies ontberen de variëteit en opwinding die te vinden zijn in andere delen van de Call of Duty-franchise. De vijandelijke AI laat ook veel te wensen over, met vijanden die vaak voorspelbaar handelen en de strategische complexiteit missen die zo kenmerkend is voor de serie.
Wat betreft het nostalgiefactor, weet Call of Duty: World at War voor de Nintendo DS wel een gevoel van klassiek gamen op te roepen. De eenvoudige besturing en de rechtlijnige gameplay doen denken aan de begindagen van first-person shooters. Deze nostalgische charme kan het spel echter maar tot op zekere hoogte dragen.
Al met al schiet Call of Duty: World at War voor de Nintendo DS tekort in veel opzichten. De beperkingen van de hardware, teleurstellende graphics en repetitieve gameplay voorkomen dat het zijn volledige potentieel bereikt. Retro gamers zullen wellicht genieten van de nostalgische sfeer, maar over het geheel genomen is dit geen opvallende toevoeging aan de Call of Duty-serie.
